Regular Show Fist Punch

Bijatyka 2D zaprojektowana z myślą o dwóch osobach dzielących jedną klawiaturę. Tryb dla jednego gracza działa, ale to tryb kooperacyjny jest wyraźnie tym, do czego gra powstała: wrogów jest tylu, że wymagają dwóch graczy, a mechanika wskrzeszania sprawia, że upadek partnera to problem do rozwiązania, a nie koniec podejścia. Walka jest prosta i czytelna — cios, skok, specjalny atak — czyli dokładnie tyle złożoności, ile potrzeba, gdy dwie osoby patrzą na ten sam ekran i na siebie krzyczą. Głębia bierze się z pozycjonowania: wrogowie otaczają tego, kto jest najbliżej, więc obaj gracze powinni działać po przeciwnych stronach tłumu, a nie stać obok siebie — najdalej zachodzą te podejścia, w których taki podział wyszedł sam, bez ustalania. To gra krótka, pogodna i bez wielkich ambicji, i to jest właściwy zakres. Poziomy trwają kilka minut, postęp to seria etapów z bossami pomiędzy nimi, a nic w niej nie wymaga umiejętności większych niż uwaga. Da się w nią grać na klawiaturze we dwie osoby albo na przyciskach na ekranie w pojedynkę, uruchomi się na wszystkim, a z drugą osobą obok jest po prostu śmieszniejsza niż w pojedynkę.