Rooftop Rush

To bieganie po dachach z prawdziwymi przerwami między budynkami – i właśnie ten szczegół czyni grę ciekawszą niż biegacz na pasach. Odległość do kolejnego dachu za każdym razem jest inna, więc skoki oceniasz na oko, a nie wykonujesz według stałego wzorca. Błędna ocena kończy się upadkiem, a nie zderzeniem z przeszkodą. Ta umiejętność oceny to sedno gry, a ułatwia ją uczciwa geometria poziomów – dachy mają stałą wysokość, przerwy da się odczytać przy pełnej prędkości biegu, a kamera pokazuje miejsce lądowania zamiast efektownych ujęć. Przeszkody na dachach dokładają drugi problem: podejście do skoku z niewłaściwej linii, i to właśnie wtedy kończy się większość biegów. To gonitwa za wynikiem i rekordami prędkości, a nie kolejne poziomy – jeden bieg trwa minutę lub dwie. Miejska sceneria powstaje z gotowych fragmentów, więc pojawia się różnorodność bez losowości, która mogłaby być niesprawiedliwa. Grasz trzema klawiszami lub przesunięciami palca na telefonie, gra wymaga średnio wydajnego sprzętu, by działać płynnie, i pozwala zacząć od nowa od razu.