Snow Road 3D

To nieskończony zimowy wyścig rozgrywany na wyznaczonym torze, a nie na otwartym stoku, co czyni go wersją tego pomysłu opartą na rozpoznawaniu wzorców. Przeszkody pojawiają się w układach, które się powtarzają, tor ma wyraźne krawędzie, a rozwijaną umiejętnością jest pamięć, a nie ocena przestrzeni. Ta różnica zmienia sposób grania. Ponieważ układy się powtarzają, gracz w swoim dwudziestym podejściu reaguje na rozpoznanie – widzi pierwszy element wzoru i już wie, co będzie dalej – co pozwala na prędkości, których czysty refleks by nie udźwignął. Gra wykorzystuje to, podnosząc trudność przez łączenie znanych elementów, a nie wprowadzanie nowych: końcowe układy to nakładające się na siebie pary już znanych wzorców. Prędkość rośnie stopniowo, przejazd trwa minutę lub dwie, a restart następuje natychmiast. Zebrane monety kupują sanki i elementy kosmetyczne. Oprawa graficzna wyraźnie oddziela tor od przeszkód, co przy takich prędkościach ma znaczenie. Grasz dwoma lub trzema klawiszami na klawiaturze albo przesunięciami palca na telefonie, a gra działa na skromnym sprzęcie. Solidna wersja znanej formuły z krzywą uczenia się ustawioną tam, gdzie trzeba. Nie ma tu mety do osiągnięcia, jest tylko licznik dystansu i kupowane za niego kosmetyki. Ta formuła jest dziś dobrze znana, a to, co udaje się tej wersji, to umieszczenie krzywej uczenia się w rozpoznawaniu wzorców, a nie w szybkości reakcji.