Tap Road Beat

Gra rytmiczna z jednym wejściem, w której ścieżka przed tobą skręca w rytm muzyki. Dotykasz, żeby zmienić kierunek, tor wije się w takt utworu, a ponieważ zakręty są muzyczne, a nie wizualne, pewniejszym sposobem gry jest słuchanie, a nie czekanie na widok zakrętu. To skupienie na dźwięku odróżnia grę od zwykłej gry na refleks. Sygnał wizualny i muzyczny pojawiają się razem, ale muzyka daje odrobinę więcej wyprzedzenia, więc gracze grający bez dźwięku uznają tę samą grę za znacznie trudniejszą. Trudność bierze się z tempa i z fragmentów, w których zakręty wypadają na słabą miarę — tam gracz polegający na wzroku się gubi, a ten liczący rytm nie. Neonowa kolorystyka zmienia się bez przerwy — to dekoracja, nie funkcja, ale dzięki niej ścieżka wyraźnie odcina się od tła. Podejście trwa minutę lub dwie, a restart to jedno naciśnięcie. Poza wynikiem dystansu i kilkoma kosmetycznymi paletami nie ma nic więcej. Gra się jednym palcem na telefonie albo jednym klawiszem na komputerze, działa na wszystkim i jest schludnym przykładem bardzo małego pomysłu zrobionego porządnie.