Tetris

Łamigłówka ze spadającymi klockami, która nigdy nie wymagała poprawek – tutaj w wersji odtwarzającej przenośną konsolkę, na której większość ludzi zagrała w nią po raz pierwszy. Siedem kształtów, jedna zasada – uzupełniony rząd znika – i prędkość, która rośnie, aż przestajesz nadążać z układaniem klocków tam, gdzie trzeba. To, co czyni ją niewyczerpaną, to fakt, że trudność sam sobie fundujesz. Uporządkowany stos daje ci pole manewru; jeden źle ułożony klocek tworzy dziurę, która ogranicza każdą kolejną decyzję, a partia przegrana na ósmym poziomie prędkości zwykle była przegrana już na czwartym. Dobrzy gracze utrzymują równą powierzchnię stosu, trzymają jedną kolumnę wolną na długi klocek i opierają się pokusie czekania na wyczyszczenie czterech rzędów naraz, gdy stos jest już nierówny. Nie ma tu nic więcej: żadnych trybów, które miałyby znaczenie, żadnego rozwoju postaci, żadnego powodu, by je dodawać. Partia trwa kilka minut, a jedynym zapisem jest wynik. Oprawa przenośnej konsolki to wierny kawałek nostalgii i jest w pełni czytelna. Gra się czterema klawiszami lub przesunięciami palca, działa na wszystkim, łącznie z bardzo starym sprzętem, i pozostaje najczystszym przykładem doskonałego projektu w tym gatunku.