Tube Fall

Gra typu lot przez tunel, w której trudność bierze się z różnorodności, a nie z prędkości. Małe stworzenie spada przez serię kolorowych tuneli, a zagrożenia są kilku różnych rodzajów – wiązki, które zamiatają przestrzeń, ogień pulsujący w cyklu, lód zmieniający sposób poruszania – i każde z nich wymaga innej reakcji. Na tym mieszaniu polega cały projekt. Zamiatająca wiązka to problem wyczucia czasu, pulsujący płomień to problem liczenia, a lodowe odcinki to problem sterowania – długi przelot wymaga więc przełączania się między trzema rodzajami uwagi, zamiast doskonalenia jednej. Gra wprowadza je osobno, a potem łączy, co jest właściwym sposobem nauczania takiego systemu. Do odblokowania jest mnóstwo postaci, opłacanych zebraną walutą, co daje przelotom drugi cel poza samym wynikiem dystansu i szczególnie przyciąga młodszych graczy. Przelot trwa minutę lub dwie, a restart jest natychmiastowy. Oprawa jest jasna i kolorowa, a zagrożenia są wyraźnie oznaczone kolorami. Gra działa na dwóch klawiszach albo na przeciąganiu palcem na telefonie i wymaga średnio wydajnego sprzętu, by tunele działały płynnie. Dla młodszych graczy lista odblokowań to zapewne główna atrakcja i jest na tyle długa, że daje powód do grania długo po tym, jak sam wynik dystansu przestaje być interesujący.