Racing Pop

Yarış burada tek bir karara indirgeniyor: gazı ne zaman bırakacağın. Direksiyon yok — araba pisti kendi kendine takip ediyor — bu yüzden virajlar, arabanın savrulmadan dönüşe yerleşmesi için gazı zamanında bırakmakla alınıyor. Kulağa basit gelse de yüksek hızda gerçek bir disiplime dönüşüyor, çünkü bırakma anı viraj görünür hale gelmeden önce yaşanmalı; geç kalınan bir bırakmanın bedeli, virajın kendisinden daha ağır oluyor. Rakipleri bilgisayar sağlıyor, arabalar kazandıkça açılıyor ve her şey tek parmakla oynanabiliyor. Tek tuşlu tasarım sadece tek elle oynanabilirliği sağlamıyor. Düşünecek başka bir şey olmayınca oyun, virajları klasik bir yarış oyununun cesaret edemeyeceği kadar sık sıralayabiliyor; ortaya çıkan ritim sürüş oyunundan çok bir müzik oyununa yakın. Pistler, katedilecek yollar olmaktan çıkıp icra edilecek dizilere dönüşüyor — bu da gerçekten farklı bir keyif.