Solar Smash

Gezegen ölçeğinde bir yıkım kum havuzu. Ekranda bir gezegen, bir silah listesi — asteroitler, ışınlar, füzeler, daha tuhaf şeyler — ve hiçbir hedef yok; bir şey seçiyorsun, yüzeye nişan alıyorsun ve simülasyonun sonuçlarla ne yaptığını izliyorsun. İlgi çekici olan şey, çarpışmanın sonrasında oluyor. Çarpmalar kalıcı kraterler bırakıyor, çatlaklar yüzeye yayılıyor, parçalar yörüngeye çıkıp tekrar geri düşüyor; aynı noktaya defalarca vurulan bir gezegen, eşit dağılmış darbeler alan bir gezegenden farklı davranıyor — yani deney yapmak, tek bir patlama animasyonundan çok daha fazlasını sunuyor. Farklı gezegen türleri farklı tepki veriyor, bu da silah listesini test edecek bir zemin sağlıyor. İlerleme, skor ya da beceriyle açılan hiçbir şey yok; bu da onu bir oyundan çok açık uçlu bir oyuncağa dönüştürüyor. Oturumlar birkaç dakika sürüyor, tabii merak seni daha fazla oyalamazsa. Yüzey simülasyonu için orta seviyede güçlü bir bilgisayar gerekiyor, tamamen fare veya dokunmatikle oynanıyor ve tarayıcıda indirmeden çalışıyor. Sakin, tuhaf biçimde meditatif ve tamamen amaçsız. Ayrıca türünün telefonda iyi çalışan birkaç oyunundan biri, çünkü hiçbir şey hassasiyet gerektirmiyor — tüm arayüz bir dokunuş ve bir sürüklemeden ibaret, gerisini sen izlerken simülasyon hallediyor.