Granny 5

Fanowska kontynuacja formuły horroru ucieczki, której wartością są nowe układy domu, a nie nowe idee. Dla każdego, kto poznał oficjalne domy na tyle dobrze, że nie budzą już napięcia, nieznana mapa przywraca to, co sprawiało, że seria działała — niewiedzę, która deska skrzypi i gdzie są schowki. To, że gra jest fanowska, widać w kilku miejscach: wykończenie jest nierówne, a mechaniki dodawano po drodze, a nie projektowano od początku. Jest jednak regularnie aktualizowana, główna rozgrywka jest wiernie odtworzona, a mapy są naprawdę nowe, a nie tylko poprzestawiane. To sprawia, że warto zagrać w nią jako w drugą porcję znanej formuły, jeśli grałeś w oryginały — a jeśli nie, lepiej ją pominąć, bo formuła zakłada znajomość, której sama nie uczy, co jest typową ceną fanowskiej kontynuacji. Projekt fanowski ocenia się przede wszystkim po jakości map, a układy w tej grze są naprawdę zaprojektowane, nie tylko poskładane — skrzypiące deski i schowki są rozmieszczone z zamysłem, co jest najtrudniejszym elementem tej formuły do dobrego wykonania.