Tiny Arena

Bijatyka na arenie, w której system rozwoju robi więcej niż same walki. Starcia są krótkie i bezpośrednie – mała arena, jeden lub kilku przeciwników, garść ataków – a zdobyte nagrody kupują sprzęt, umiejętności i statystyki decydujące o tym, czy przetrwasz kolejny szczebel drabinki. Walka jest na tyle prosta, że uczysz się jej od razu, ale ma dość głębi, by nagradzać ustawianie się: ataki cię angażują, cofnięcie się resetuje wymianę ciosów, a walka z dwoma przeciwnikami oznacza trzymanie ich po tej samej stronie. Grę napędza to, że drabinka zakłada inwestowanie, więc ściana to sygnał, by przemyśleć build, a nie walczyć mocniej – a opcje sprzętu są na tyle zróżnicowane, że działa kilka różnych buildów. Starcia trwają poniżej minuty, decyzje między walkami zajmują więcej czasu, a za tym wszystkim stoi długa drabinka z coraz dziwniejszymi przeciwnikami. Gra działa na trzech przyciskach klawiatury albo sterowaniu ekranowym, działa na wszystkim i zapisuje postęp. Schludna gra, która rozumie nostalgię za bijatykami arcade, do których nawiązuje, i dodała do nich to jedno, czego im brakowało.