Red Rush

Yumuşak bir girişi yok, bu bir hız oyunu. Koşu başlar başlamaz tempo yükseğe çıkar, engeller hemen ortaya çıkar. Oyunun tasarımı basit bir soruya dayanır: yeni şeyleri oyunun ürettiğinden daha hızlı okuyup tepki verebilir misin? Bu da onu kısa, yoğun ve tamamen dürüst bir sınava dönüştürür. Oyunu haksız olmaktan kurtaran şey, engel düzenlerinin tekrar etmesidir. Engeller hızlı gelir ama belirli düzenler halinde gelir; bu yüzden yirminci denemesindeki bir oyuncu artık reflekslerine değil, tanımaya güvenir ve saf tepki hızının izin vereceğinden çok daha ileri gider. İlerleme budur: oyun kolaylaşmıyor, sen geleni tanımak için daha az zamana ihtiyaç duyuyorsun. Koşular çok kısadır — genelde otuz ile doksan saniye arasında sürer — ve yeniden başlamak tek bir tuşla olur; bu zorlukta işleyen tek yapı da budur. Görsel tasarım sade ve yüksek kontrastlıdır, çünkü bu hızda tek gereken şey okunabilirliktir. Telefonda veya klavyede bir ya da iki tuşla oynanır ve her cihazda çalışır. İki dakikalık iyi bir oyun, yarım saatlik kötü bir oyundur.