Red Rush

Gra o szybkości bez łagodnego wstępu. Tempo jest wysokie już na starcie, przeszkody pojawiają się natychmiast, a cała rozgrywka sprowadza się do tego, czy zdążysz odczytać i zareagować szybciej, niż gra generuje kolejne rzeczy do odczytania — co czyni ją krótkim, intensywnym i całkowicie uczciwym testem. To, co sprawia, że gra jest sprawiedliwa, to powtarzalność układów przeszkód. Pojawiają się szybko, ale w powtarzalnych wzorcach, więc gracz przy dwudziestej próbie reaguje raczej na rozpoznanie niż na czysty refleks i dociera znacznie dalej, niż pozwalałby na to sam czas reakcji. Na tym polega postęp: gra nie staje się łatwiejsza, ale ty potrzebujesz coraz mniej czasu, żeby rozpoznać, co nadchodzi. Podejścia są bardzo krótkie — zwykle od trzydziestu do dziewięćdziesięciu sekund — a restart to jedno kliknięcie, co przy takim poziomie trudności jest jedyną sensowną strukturą. Oprawa jest minimalistyczna i kontrastowa, bo przy tej prędkości liczy się wyłącznie czytelność. Gra działa na jednym lub dwóch przyciskach, na telefonie i na klawiaturze, i uruchomi się na każdym sprzęcie. Dobra gra na dwie minuty, słaba na pół godziny.