Super Mario Bros

O günden beri her platform oyununun temel aldığı kuralları belirleyen oyun, artık tarayıcıda oynanabiliyor. Ona geri dönünce en çok dikkat çeken şey, tasarımın ne kadar momentuma dayandığı: zıplama eğrisi koşu hızına ve tuşa ne kadar basılı tutulduğuna bağlı, yani aynı boşluk on adım önce ne yaptığına göre farklı bir yaklaşım gerektiriyor. Hâlâ bu kadar iyi hissettirmesinin sebebi de bu. Hiçbir şey ızgaraya oturtulmuş ya da otomatik değil; her zıplama sürekli bir girdiye karşılık sürekli bir sonuç veriyor, kontrollerin affedici değil de sıkı olarak tanımlanmasının sebebi de bu. Bölüm tasarımı metin kullanmadan öğretiyor — ilk ekran düşmanları, blokları ve yüksekliği sırayla gösteriyor, sonraki her bölüm de önce bir fikri sunup sonra onu başkalarıyla birleştiriyor. Özellikle son dünyalarda, ününün ima ettiğinden daha zor; bölüm ortalarının dışında kontrol noktası da yok. Baştan sona bir oyun bir iki saat sürüyor. Klavyede ya da ekrandaki tuşlarla üç girdiyle oynanıyor, çok eski donanımlar dâhil her yerde çalışıyor ve nostaljiyle değil, dikkatle oynanmayı hak ediyor.