Pixel World

Strzelanka w klockowej grafice, w której mecze budowane są wokół celów, a nie liczby fragów. Areny są bardzo małe – da się je przebiec w kilka sekund – a ponieważ punktacja zależy od utrzymania lub ukończenia zadania, walki toczą się tam, gdzie jest cel, a nie tam, gdzie akurat spotykają się gracze. To sprawia, że ustawienie się staje się najważniejszą umiejętnością. Na mapie tej wielkości gracz osłaniający dojście do spornego punktu jest wart więcej niż ktoś z lepszym celowaniem, kto krąży po obrzeżach, a wygrywają drużyny, które przestają gonić za eliminacjami. Odradzanie jest szybkie i wybaczające, co popycha grę w stronę ciągłej presji na cel zamiast ostrożnej gry, jaką nagradzałaby wolniejsza strzelanka. Mecze zapełniają się szybko, trwają kilka minut, a rozwój postaci bierze się z ukończonych wyzwań, nie z niczego, co wpływa na samo strzelanie. Gra utrzymuje dobrą płynność nawet na słabszym sprzęcie, do czego służy klockowa oprawa graficzna, a mysz jest zdecydowanie zalecana. To zwarta, dobrze wyważona strzelanka, która jasno mówi, czego od ciebie oczekuje. Nowi gracze powinni się spodziewać, że pierwsze mecze pójdą źle z konkretnego powodu: odruch z większych strzelanek każe szukać cichego kąta i go bronić, a na mapie tej wielkości nie ma cichych kątów. Oduczenie się tego to większość krzywej uczenia.