Tube Fight

Fizyczna bijatyka, w której jedynym sposobem na zwycięstwo jest wepchnięcie kogoś do dołu. Nie ma tu pasków zdrowia ani kumulujących się obrażeń – jest platforma z dołem pod spodem, luźno symulowane ciała i ciosy przekazujące pęd – więc runda może skończyć się już przy pierwszej wymianie, jeśli kąt był odpowiedni. To sprawia, że liczy się tu pozycjonowanie, a nie agresja. Dzikie machanie angażuje twój własny rozpęd, który cierpliwy przeciwnik po prostu omija, a pewny sposób na zwycięstwo to pozwolić komuś się zaangażować zbyt mocno blisko krawędzi i dodać popchnięcie. Ponieważ obaj zawodnicy mają zwiotczałe kończyny, nikt nie ma precyzyjnej kontroli, więc rundy są przez to krótkie i lekko absurdalne. Gra jest stworzona dla dwóch osób przy jednej klawiaturze i tam właśnie jest jej miejsce – całą umiejętnością jest odczytywanie zaangażowania drugiej osoby, a komputerowy przeciwnik działa według wzorca. Rundy trwają sekundy, restart jest natychmiastowy, a mecz toczy się do ustalonej liczby punktów, więc akcja nie ustaje. Gra działa na bardzo słabym sprzęcie, wymaga trzech klawiszy na gracza i jest dokładnie tak poważna, jak powinna być gra o wpychaniu ludzi do dołu. Oprawa nawiązująca do internetowych osobowości to tylko dekoracja, która niczego nie zmienia w samej grze – małej fizycznej arenie zbudowanej wokół jednego warunku zwycięstwa. Oceniana pod tym kątem jest dobrze wyważona i szybko się kończy.