Wheelie Life

Gra o jednym motocyklowym triku, utrzymywanym jak najdłużej. Podniesienie przedniego koła jest łatwe – trudność w tym, żeby utrzymać je w wąskim paśmie kątów, w którym koło ani nie opada z powrotem, ani nie przewraca motocykla do tyłu, i to jest cała treść gry, znacznie trudniejsza, niż się wydaje. Równowaga jest tu ciągła, a nie zero-jedynkowa, i właśnie dlatego jest to umiejętność. Gaz unosi przód, a puszczenie gazu go opuszcza, a ponieważ motocykl ma realną bezwładność, korekta zastosowana wtedy, gdy kąt już wygląda źle, przychodzi za późno. Dlatego technika to nieustanny strumień drobnych poprawek robionych, zanim cokolwiek wydaje się ich wymagać. To ten sam problem sprzężenia zwrotnego co balansowanie miotłą na dłoni, tylko wiernie przeniesiony na dwa kółka. Wynikiem jest dystans przejechany na tylnym kole i nic więcej się nie liczy. Droga jest w większości płaska, z łagodnymi nierównościami, i to słuszny wybór: każda nierówność zaburza równowagę zamiast być przeszkodą, więc trudność tkwi w terenie, a nie w scenerii. Na początku przejazdy trwają poniżej minuty, a potem wyraźnie dłużej, gdy sprzężenie zwrotne zaczyna działać, co daje satysfakcjonujące poczucie postępu. Gra działa na dwóch przyciskach na klawiaturze albo dwóch połówkach ekranu dotykowego, chodzi na czymkolwiek i należy do tych gier, w których dziesiąta próba jest wyraźnie lepsza od pierwszej.