Wurst Dash

Gra przetrwaniowa osadzona w kuchni pełnej maszynerii. Ostrza wahają się, grille strzelają ogniem, a prasy opadają – wszystko w ustalonych cyklach, a zadaniem jest przemieszczać się między nimi bez przerwy. To gra na wyczucie czasu, nie na refleks, i właśnie cykle są tym, czego się tu uczysz. Ta stałość sprawia, że gra jest uczciwa nawet przy dużej prędkości. Każde zagrożenie ma rytm, który można policzyć, więc odcinek, który zabija cię w kółko, staje się rutyną, gdy wiesz, kiedy ostrze jest podniesione. Trudność narasta przez to, że zagrożenia pojawiają się coraz bliżej siebie, a nie przez to, że stają się mniej przewidywalne. W późniejszych odcinkach nakładają się na siebie dwa lub trzy cykle – i właśnie tam liczenie naprawdę się przydaje. Komiczna premisa – kiełbaska, która próbuje uniknąć ugotowania – utrzymuje lekki ton, a śmierć jest tak szybka, że nieudana próba kosztuje sekundy. Przebiegnięcie trwa minutę lub dwie, a ponowny start jest natychmiastowy. Grasz trzema przyciskami na klawiaturze albo za pomocą sterowania na ekranie, gra działa na bardzo słabym sprzęcie i jest dobrym przykładem gry z zagrożeniami na stałych cyklach. Każdy, kogo frustrują losowe zagrożenia, uzna to za dużo bardziej satysfakcjonujące, bo każda porażka wskazuje na konkretny błąd w liczeniu.