Schoolboy Escape 2

To skradanka logiczna, w której mechaniką jest dźwięk, a nie wzrok. W domu skrzypią deski podłogi, piszczą drzwi, a przedmioty grzechoczą, a osoby, których unikasz, reagują na to, co usłyszą – więc każdy ruch to seria decyzji, na jaki hałas możesz sobie pozwolić i kiedy. To czyni z tego grę planistyczną. Każdy pokój ma swoją mapę cichych i głośnych powierzchni, a droga na zewnątrz to ta, która łączy te ciche – zwykle dłuższa i zawsze wolniejsza niż droga na skróty. Liczy się też moment, bo słuchacze się poruszają: skrzypnięcie niezauważone, gdy ktoś jest w kuchni, jest zgubne, gdy ta sama osoba stoi w korytarzu – więc ten sam krok bywa bezpieczny albo nie, zależnie od tego, gdzie kto akurat jest. Poziomy są na tyle krótkie, że pierwszą próbę można poświęcić na poznanie domu, restart jest natychmiastowy, a nic w tej grze nie straszy – ton jest komediowy, a nie grozy. Trudność rośnie wraz z liczbą słuchaczy i ubywaniem cichych dróg. Grasz na trzech klawiszach, na klawiaturze albo na ekranie dotykowym, gra działa na wszystkim i w pełni nadaje się dla dzieci.