Superfighters

Kombo sistemi olmayan, bolca kaos içeren yandan görünümlü bir dövüş oyunu. Silahlar her seviyeye dağılmıştır, sahne parçalanır, patlayıcılar sık görülür; bu yüzden dövüşler bir dizi tuşu art arda basmaktan çok, en yakındaki şeyi kapıp ortamı kullanmakla ilgilidir. Bu da doğaçlamayı asıl beceri hâline getirir. Bir koridora atılan bomba, birinin ayağının altından vurulan bir zemin, orada olduğu için kapılan bir testere — dövüşler genelde böyle biter ve iyi oynayanlar rakibi değil, seviyeyi okuyanlardır. Her şey hızla öldürücü olduğundan dövüşler kısa sürer ve avantaj sürekli el değiştirir, bu da birkaç kişiyle oynanan bir maçı canlı tutar. Retro piksel görünüm, sıkça çok yoğunlaşan bir ekranda her şeyi okunaklı tutar; tek klavyede iki kişilik mod da tam yerini bulur. Tek kişilik bir sıralama modu ve doğaçlamayı taze tutan seviye çeşitliliği de var. Her cihazda çalışır, oyuncu başına dört tuşla oynanır ve kaotik bir dövüşü yine de adil hissettirme konusunda göründüğünden çok daha zekicedir.