White Horizon

Müziksiz başlayan ve sesini hiç yükseltmeyen bir kayak oyunu. Pist sonsuz, engeller seyrek; deneyim, bir şeylerden kaçınmak yerine dönüşlerin ritmi üzerine kurulu — bu da oyunu hareketli bir oyundan çok meditatif bir deneyime yaklaştırıyor. Ana sistem hava durumu. İnerken koşullar değişir, görüş mesafesini ve kayakların tutuşunu etkiler; doğru tepki, tek tek tehlikelere karşılık vermek değil, dönüşlerin temposunu ayarlamaktır. Yoğun kar yağışlı bir bölüm, her şey aniden ortaya çıktığı için değil, açık havada işe yarayan ritim artık biraz yanlış olduğu için daha tehlikelidir. Reflekse değil ritme odaklanan bu yaklaşım alışılmadık ve gerçekten sakinleştirici; uzun koşular, daha çok konsantre olmaktan değil, ritme yerleşmekten gelir. Açılabilen kayakçılar kontrolü hafifçe değiştirir, bu da mesafe sayısına karmaşa katmadan ikinci bir amaç kazandırır. Koşular birkaç dakika sürer; bu, çoğu sonsuz oyunun başardığından daha uzundur ve durmak hiçbir şey kaybettirmez. Telefonda veya klavyede iki tuşla oynanır, kar yağışı efektleri için orta düzeyde güçlü bir cihaz gerektirir ve sessizlik bozulduğunda sesi açarak oynamaya değer.