Xlope 2

To gra biegowa, w której zagrożeniem jest brak podłoża, a nie przeszkoda na drodze. Neonowa ścieżka przed tobą jest poprzerywana lukami o różnej szerokości, nic ci nie zagradza drogi, a każda porażka to źle oceniony dystans, a nie zderzenie – co wymaga zupełnie innego czytania trasy niż w torze przeszkód. Ta różnica zmienia, co właściwie trenujesz. Przeszkody da się ominąć z boku; luki trzeba pokonać, więc umiejętność polega na ocenie, czy kolejny odcinek jest w zasięgu skoku, i na decyzji podjętej wystarczająco wcześnie. Ścieżka też się zwęża i przesuwa, więc luka, którą da się przeskoczyć z jednej strony, z drugiej już nie – dlatego wybór linii podejścia liczy się tak samo jak sam skok. Prędkość rośnie bez przerwy, a luki się poszerzają, więc margines błędu kurczy się z obu stron. Podejście trwa u większości graczy poniżej minuty, a restart to jedno kliknięcie. Poza licznikiem dystansu w grze nie ma nic więcej, co pasuje do jej skali. Neonowa oprawa wyraźnie oddziela ścieżkę od pustki, i to cała wizualna robota, jaką musi tu wykonać. Grasz przy pomocy dwóch lub trzech przycisków na klawiaturze albo na ekranie dotykowym, potrzebujesz przeciętnie wydajnego sprzętu, a całość to zwięzły test refleksu bez zbędnego balastu.