Red Ball

Platformówka, w której jesteś kulką, a to zmienia wszystko w sposobie, w jaki działają poziomy. Nie ma tu zatrzymywania się na krawędzi ani precyzyjnego stawiania stóp – toczysz się, rozpęd niesie cię dalej, a skok jest wart tyle, ile prędkości w niego wniesiesz. Dlatego poziomy są zaprojektowane wokół przyspieszenia i drogi hamowania, a nie wokół miejsc do oparcia nogi. Ta fizyczna uczciwość sprawia, że to coś więcej niż zwykła platformówka z maskotką. Zbocza są naprawdę przydatne, ciężkie obiekty można popchnąć, mając wystarczający rozpęd, a niejedną zagadkę rozwiązuje się, przyjeżdżając szybko, a nie precyzyjnie. Zagrożenia są statyczne i widoczne, więc trudność tkwi w podejściu do przeszkody, a nie w niespodziankach, a najdłużej zajmują te poziomy, gdzie rozbieg jest gdzieś niewygodnie ułożony. Krzywa trudności rośnie łagodnie, a oprawa jest pogodna, co czyni grę odpowiednią dla młodszych graczy, a zagadki oparte na rozpędzie sprawiają, że jest ciekawa dla każdego. Poziomy zajmują parę minut, punkty kontrolne są rozsądnie rozmieszczone, a jest ich na tyle dużo, że starczy na kilka sesji. Gra się trzema przyciskami – na klawiaturze lub ekranie dotykowym – i działa to wszędzie. Seria istnieje na tyle długo, że zdążyła dopracować projektowanie poziomów, i widać to w tempie gry: każda nowa mechanika dostaje najpierw swój łagodny poziom, zanim pojawi się w trudniejszym układzie, więc nic nie zaskakuje bez wyjaśnienia.