Human Expenditure Program - Bloodmoney 2

Gra przyrostowa zbudowana po to, by jej własny gatunek poczuł się nieswojo. Mechanicznie to klikacz – klikasz, liczby rosną, ulepszenia automatyzują klikanie – ale każde ulepszenie jest przedstawione jako koszt poniesiony przez konkretną osobę, a gra liczy nie tylko to, co zarobiłeś, ale i to, co wydałeś. To właśnie ta rama jest sednem całej gry. Sequel poszerza satyrę, nie zmieniając mechaniki, a jego teza na temat gier przyrostowych jest uczciwa: gatunek ten ma sprawiać, że rosnące liczby dają dobre samopoczucie niezależnie od tego, co reprezentują, a ta gra po prostu przypisuje im temat. To, czy jest to sprytne, czy po prostu nieprzyjemne, pozostaje otwarte, i wygląda na to, że celowo. Jest krótka, celowo ponura i nie dla każdego. Sequel jest dłuższy od oryginału i lepiej wyważony w tempie, co ma znaczenie dla gry, której efekt zależy od kumulacji. Teza, którą stawia, potrzebuje czasu, by dotrzeć, a ta wersja daje jej ten czas bez zbędnego rozciągania.